ناصر ولی‌نژاد

من ناصر ولی‌نژاد هستم، مهندس عمران با گرایش ژئوتکنیک.

حرف‌های پدرم و بعدها رشته‌ای که خواندم، عادتی به من داده که هنوز با من است: پیش از آنکه به آنچه ساخته می‌شود نگاه کنم، به آنچه زیر آن است فکر می‌کنم. اول این نگاه فقط به خاک بود. کم‌کم فهمیدم هر پروژه پایه‌ای دارد که دیده نمی‌شود: منطق تصمیم‌ها، درستی انتخاب‌ها، و بنیه‌ای که همه‌چیز بعدها روی آن می‌ایستد. اگر این پایه سست باشد، هیچ نمای زیبایی نجاتش نمی‌دهد.

این را در کارگاه‌ها یاد گرفتم؛ در پروژه‌هایی که از گودبرداری شروع شدند و با آخرین جزئیات فینیشینگ به پایان رسیدند، در اشتباه‌هایی که دیدم و گاهی خودم مرتکب شدم، چالش‌هایی که از سر گذراندم و در گفت‌وگو با آدم‌هایی که هر کدام چیزی به من آموختند. هنوز هم هر پروژه درس تازه‌ای دارد و من هنوز شاگرد این حرفه‌ام.

در همین مسیر، همراه با برادرم بتن تنیده ایرانیان را تأسیس کردیم؛ نخستین تولیدکننده‌ی شمع‌های بتنی پیش‌تنیده‌ی سانتریفیوژ در ایران. پایه‌ای واقعی، از همان جنسی که همیشه به آن فکر می‌کردم.

امروز همین نگاه را به میز تصمیم آورده‌ام. به‌عنوان مدیر طرح، کنار سازندگان و مالکین می‌نشینم تا تصمیم‌های کلیدی پروژه، از انتخاب تیم طراحی تا روش اجرا و متریال، به‌موقع و درست گرفته شوند. اما این راه را تنها نمی‌روم. تیمی از متخصصان باتجربه کنارم هستند؛ معماران، مهندسان و مشاوران فنی، و آدم‌هایی که فروش و برند را می‌شناسند. هر تصمیمی که به کارفرما پیشنهاد می‌دهیم، از دل گفت‌وگوی همین تیم بیرون می‌آید.

ما حرف کارفرما را می‌شنویم، آن را به زبان طراحان و سازندگان ترجمه می‌کنیم، و کنار پروژه می‌مانیم تا آنچه روی کاغذ آمده، همان‌طور که باید، ساخته شود.